Ég Hef Verið Klikkaður...
Nohh núh, jáh...
Í þessu snubbótta bloggi verða engin loforð gefin. Tími þeirra er liðin; Myndrænt og staðfast sem vatn undir brúna. *Hóst*
Það tók ár að skakklappast hingað inn aftur, og meira en það reyndar... fnussumsussum! Það tók tískuæðið "klukk" til þess að yfirstíga bloggfælnina, og með vanmáttugu músarhjarta, þá rótaði ég í fylgsnum hugans að aðgangsorði á bloggsið mitt, og jú jú, það var þarna í einum graut með öllum hinum júsless upplýsingunum. *atjúh!*
Úffs, er að verða ansi lopinn í bjúgfingrunum af þessu pikki... líkast til best að taka áskorun Jómba Darlíngs...
1... Keypti fyrir ekki svo löngu yfir tíu tegundir af hárþvottarlög, og það var spennandi. Meira spennó var þó að sjá hvað glundrið góða gerði fyrir pervisið hár mitt. Og ég hef komist að því að sjampó er eins ólýkt og lakkrís og hrísgrjón. Tjásan mín hefur tekið ris og dýfur á þessum tímum en það er líka í lagi, ég er en með hár, bara misjafnlega fallegt og feitt.
2... Minn er að velta fyrir sér hvað er mögulega hægt að gera við árgang '85 - 88' af eðal þýskum Bravo blöðum? Máské að hanna nýstárlegan lampaskerm með fésunum af Söndru og Nenu? Eða þá hefjast handa við bútasaum með límmiðaívafi...? Get ekki hugsað mér að flytja þessi pargament með mér enn eitt skiptið. Áramótabrenna með evrópsku poppi?
3... Á síðustu árum hef ég áttað mig á að nammi er fittandi, og þá sérstaklega þegar viðkomandi nammigöltur er hreyfifælin. Ég held samt fast í þá sannfæringu að rjómalagaðar sósur séu ekki af hinu illa, sé þess gætt að neyta þeirra í hófi og ekki oftar en fjórum sinnum á viku. Ég hef líka uppgötvað að það veitir aukna öryggistilfinningu að eiga slatta af gotti upp í skáp. Betri er feitur grís í jötu en naggrís í fötu...
4... Núna veit ég að framhaldsþættir eru vanabindandi. Ég er komin í þrælkun nánast, því það er næstum erfit að fylgjast með þeim öllum, og stundum er ég viss um að kannski hafi eitthvað sem ég sá í einum þætti, bara jafnvel gerst í hinum þættinum! Og vá bara hvað það er spennandi að vera strand á eyðieyju með aðþrengdum eiginkonum sem allar eru vinir og elska einhvern Reymond...
5... Svo hef ég reyndar alltaf vitað að það er nauðsjén að eiga góða vini, og ég var að telja blessanirnar mínar um daginn, og þó þessar elskur séu kannski ekki margar, þá veit ég að þær eru meira spennandi en dýrasta sjampó, og hjáts, það er sko engum Bravo blöðu um það að fletta! Feitir eða innifallnir, þá eru þeir meira möst en nokkur sápuópera, og ég elska þá alla stórast og meira en Reymond! (wúúú da hull iz da Reymond?)
Ókeyyyyyyyyyyyy, þetta er gott. Hmmm, dash væmið en virkilega gott. *tjítjíng*
Og ég klukka á Æsu (konan hlýtur að vera orðið allaveganna þríklikkuð?)

